"W latach 2000 - 2002 nasza szkoła brała udział w Europejskim Programie Edukacyjnym Sokrates Comenius. Współpracowaliśmy ze szkołami z Niemiec i Danii realizując wspólnie program edukacyjny "Homo est mobiles". W ramach tego programu odbywały się spotkania robocze w każdym z uczestniczących państw. Program ten pozwolił zarówno uczniom jak i nauczycielom kształtować poczucie przynależności do szerszej i otwartej na świat społeczności europejskiej - społeczności o różnych tradycjach, mającej jednak korzenie we wspólnej historii.
      Od roku 2003 szkoła Axel Brun-Schule z Celle/Niemcy stała się naszą szkołą partnerską.

W maju 2006 młodzież naszej szkoły udała się z tygodniową wizytą do Celle. Oto wspomnienia młodzieży z pobytu w Celle:
     Już od kilku lat w naszej szkole organizowana jest międzynarodowa wymiana młodzieży. Podtrzymując tradycję integracji polsko-niemieckiej, uczniowie i w tym roku szkolnym udali się do Celle, niewielkiego miasteczka położonego nad rzeką Aller, w Kraju Związkowym Dolna Saksonia.      Dnia 30.04.2006 rozpoczęła się niezapomniana dla nas podróż na obczyznę. Zaczęliśmy ją w niedzielne popołudnie. O godzinie 20:00 opuściliśmy już nasze miasto. Czekała nas długa droga. Pełni obawy przed obcym krajem, nieznanymi ludźmi, a także brakiem akceptacji w nowym środowisku,ale zarazem pełni entuzjazmu rozpoczęliśmy swoją wyprawę. W poniedziałek, o poranku, po nieprzespanej nocy dotarliśmy do Berlina. Ok. 7:30 wyruszyliśmy na wyprawę po mieście, o którym wcześniej słyszeliśmy jedynie z opowiadań. "Cudowne miejsce" od razu dało się słyszeć. Rzadko komu zdarza się widzieć ogromne, dopiero co budzące się do życia tak piękne miasto. Niezapomniane widoki. Berlin zrobił na nas niesamowite wrażenie. Zapoznając się z innym czarującymi zakątkami miasta (Brama Brandenburska, Parlament Niemiecki - Reichstag, Aleja pod Lipami -Unter den Linden) utwierdziliśmy się w przekonaniu, że miasto o niełatwej historii, pełne jest uroku.
     Będąc w Niemczech mieliśmy okazję zwiedzić jeszcze wiele cudownych miejsc. Odwiedziliśmy Hannover, tam piękne ogrody Herrenhäuser Gärten oraz przyjrzeliśmy się wielu eksperymentom naukowym w Muzeum Techniki w Wolfsburgu. Gdy dotarliśmy do celu naszej wycieczki, do Celle, byliśmy zdumieni. Naszym oczom ukazało się miasto o fenomenalnej atmosferze, tętniące życiem, gdzie historia przeplatana jest z nowoczesnością. Już wtedy utwierdziliśmy się w przekonaniu, że spędzimy tu tydzień pełen wrażeń.
     Wizyta w Celle była wyjątkowym i niepowtarzalnym przeżyciem dla każdego z nas. Chcielibyśmy tam wrócić i wiemy, że jest na to szansa, m.in. dlatego wciąż utrzymujemy kontakty z naszymi zagranicznymi przyjaciółmi. Teraz my czekamy na ich wrześniową wizytę w Polsce, w naszej szkole. Chcemy przyjąć ich i ugościć tak samo dobrze, jak oni zrobili to w Niemczech. Zarazem chcieliśmy podziękować organizatorom naszego wyjazdu tj. Dyrekcji naszej Szkoły, a także pani mgr Danucie Hutek, pani mgr Paulinie Morzywołek i pani mgr Danucie Bednarczyk, dzięki którym wymiana doszła do skutku. [Kamila Widomska uczennica ZSTiO im. Jana Pawła II w Limanowej ]

     W dniach 24 - 27 września 2006 była w naszej szkole z rewizytą młodzież z Celle. Poniższy artykuł ukazał się w Gazecie Krakowskiej w dniu 2 października 2006 r.      Od kilku lat w Zespole Szkół Technicznych i Ogólnokształcących w Limanowej organizowana jest międzynarodowa wymiana młodzieży. Zaczęło się od programu Comenius. W tym roku w maju uczniowie spędzili tydzień w Celle w Dolnej Saksonii. Pod koniec września Niemcy przyjechali do Limanowej z krótką rewizytą.
     Ciężko opisać jednej osobie nasze przeżycia - opowiada o wizycie w Celle uczennica Kamila Widomska - gdyż każdemu coś innego zapadło w pamięć. Jednak fascynujące zdarzenia, niesamowici ludzie oraz niezapomniane wrażenia są wyznacznikiem doznań każdego nastolatka. Z początku trudno było zaaklimatyzować się w kraju o odmiennych obyczajach, jednak dzięki bardzo przyjaznym ludziom z łatwością przełamaliśmy bariery kulturowe. Szybko znaleźliśmy wspólny język. Poznawaliśmy miasto,sposoby spędzania czasu przez niemieckich nastolatków także wymienialiśmy poglądy - opowiada o wizycie w Celle uczennica Kamila Widomska Z końcem września z trzydniową wizytą do Limanowej przyjechała 18-osobowa grupa uczniów niemieckiej szkoły zawodowej. Młodzi Niemcy brali udział w zajęciach w ZSTiO, dotarli na Miejską Górę, bawili się na wspólnym ognisku i dyskotece. Wymianę zorganizowały nauczycielki Paulina Morzywołek, Danuta Hutek i Danuta Bednarczyk.
     Tego rodzaju wymiany są nie tylko rewelacyjnym sposobem spędzenia czasu, ale także pomagają nam "szlifować język", poznawać obyczaje innych krajów, a zarazem uczą nas szacunku do tego co nasze, polskie - ocenia Kamila.(JOMB)

     W listopadzie 2006 nasza szkoła przystąpiła do Projektu Funduszu "Pamięć i przyszłość" (Zukunft und Erinerrung). Fundusz ten wspiera partnerstwa między szkołami z Niemiec i krajów Europy Środkowej i Wschodniej lub Izraela, które chcą zrealizować wspólny projekt. W ramach takiego projektu podczas kilkudniowego spotkania partnerzy analizują wnioski wyciągnięte z II Wojny Światowej. Uczestnicy mają za zadanie dowiedzieć się, jakie idee, ruchy i instytucje odgrywały rolę w zmaganiach o pokój w Europie i przed jakimi zadaniami gwarantującymi pokój stoimy obecnie. Tegorocznym tematem są historie życia ludzi, którzy w szczególny sposób przyczynili się do obrony praw człowieka oraz pokoju w Europie i na świecie:

     "Welche Männer und Frauen haben sich trotz Krieg und Diktaturen mutig für Menschlichkeit und Versöhnung, für den Frieden und die Wahrung von Menschenrechten eingesetzt?"

     Rezultaty prac przedstawiane są w krajach, w których projekt jest realizowany czyli - w naszym przypadku- w Niemczech i Polsce. Wskazanym jest również nawiązanie dialogu ze świadkami wydarzeń z generacji wojennych i powojennych. My będziemy zajmować się życiem i twórczością malarza i rysownika Wincentego Gawrona (ur. 28. 01. 1908 w Starej Wsi, zm. 21. 08. 1991 w Limanowej). Szkołą Partnerską przy realizacji tego projektu będzie Axel Bruns Schule z Celle w Niemczech. Szkic naszego projektu został pozytywnie oceniony i do stycznia 2007 roku musimy na jego podstawie napisać program realizacji powyższego tematu.

     Wincenty Gawron urodził się 28 stycznia 1908 w Starej Wsi (Krakow)/ Austro-Wegry a zmarł 21 sierpnia 1991 w Limanowej. Początkowo uczęszczał do Państwowej Szkoły Sztuk Zdobniczych we Lwowie oraz Krakowie. Od roku 1935 studiował na Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Jesienią 1939 roku Wincenty Gawron został członkiem polskiego ruchu oporu. 18 stycznia 1945 został aresztowany, przebywał w więzieniach w Nowym Sączu oraz Tarnowie. Zaledwie w kilka miesięcy później, 5 kwietnia 1945, trafił do obozu koncentracyjnego Auschwitz. Początkowo pracował w komandzie "Abbruch" ("rozbiórka"), później w komandach "Tischlerei" ("stolarnia") i "Schnitzerei" ("snycernia"). Tam projektował i rzeźbił noże do papieru oraz drzeworyty przedstawiające pejzaże. Ponadto rysował portrety współwięźniów, karykatury kapo i esesmanów oraz zdobił papier listowy i kartki pocztowe. Za wykonany portret esesmana Ludwiga Plagge, zwanego "Perelka", otrzymał dwa kawałki chleba i dziesięć papierosów.
     Od maja 1941 Wincenty Gawron był członkiem ruchu oporu w obozie. W kwietniu 1942 schronił się w "Haftlingskrankenbau" ("szpital więźniarski") a potem zgłosił się do pracy w podobozie Harmeze. Stamtąd udało mu się zbiec, wraz z współwięźniem Stefanem Bieleckim, 16 maja 1942. Gawron zdołał przemycić z obozu kilka swoich własnych rysunków, rysunki i karykatury wykonane przez więźniów Leona Turalskiego i Stanisława Gutkiewicza oraz pamiętnik pisany w obozie. Prace te zostały ukryte w wydrążonej desce z drzeworytem Izydora Luszczka.Po odzyskaniu wolności Wincenty Gawron przyłączył się do grupy partyzantów w górach kolo Limanowej. W sierpniu i we wrześniu 1944 brał udział w Powstaniu Warszawskim. Z obozu jeńców wojennych w Murnau został wyzwolony pod koniec wojny przez wojska amerykańskie.
      Po wyzwoleniu Wincenty Gawron służył początkowo w II Korpusie Polskim we Włoszech, po czym wyemigrował do USA. Tam pracował jako liternik i witrażysta w Marshall Field Co. Gawron utworzył w Chicago "Muzeum Józefa Piłsudskiego ", w którym wystawione zostały polskie militaria. Doświadczenia z okresu obozowego znalazły wyraz w obrazach, grafikach i rysunkach Wincenta Gawrona. Wiele tych prac, powstałych podczas pobytu w obozie jak i po wojnie, artysta przekazał Państwowemu Muzeum Auschwitz-Birkenau w Oświęcimiu.
     W roku 1989 Wincenty Gawron powrócił do Polski i zamieszkał niedaleko swojej rodzinnej miejscowości w Limanowej.